Woningmarkt - Het glas: half leeg of half vol?
 |
Lees de column van Directeur Vastgoed PRO,
|
Maandelijks geeft Huislijn.nl haar nieuwsbrief uit. Ik weet niet of het bij u bekend is, maar u bent niet de enige die deze nieuwsbrief leest. Hoewel u natuurlijk volledig mijn aandacht heeft, zijn er nog zo een 65.000 mensen die deze nieuwsbrief aangevraagd hebben. Die dit willen lezen. Met elkaar kunnen we dus net niet in de Arena bij Ajax, ook de Kuip is te klein. U doet er dus toe!
Marktomstandigheden
Ik ben mij er als geen ander van bewust dat u benieuwd bent naar het hier en nu, naar de marktomstandigheden in deze laatste week van november. Moet ik nu kopen, heeft het nu zin om te verkopen, wat doen de prijzen? Allemaal vragen die bij u om gaan op dit moment, u zit boven op het nieuws. En laten we eerlijk zijn, de marktomstandigheden zijn diffuus, verwarrend en soms zelfs tegenstrijdig. Ook ik merk dat, net als u. Laat ik eens een voorbeeld geven, ook bij makelaars en taxateurs leeft dit.
Thuis
Eens per maand vraagt de directie van Huislijn.nl mij een column te schrijven, maar ik moet wel zeker weten dat wat ik meld u boeit. Dus vroeg ik vanavond aan mijn liefhebbende echtgenote wat op dit moment haar vraag is over de woningmarkt. Het antwoord van mijn Cora was helder: kan ik straks nog wel wonen waar ik wil? Kunnen onze kinderen straks nog wel wonen waar ze willen? Zo! Los dat maar eens op.
Twee glazen en azijnzeikers
Eerlijk gezegd sta ik hier nog al duaal in. Als eerste hebben we op dit moment twee glazen. De een is half vol, de ander is half leeg. De azijnzeikers onder ons zeggen dat er op dit moment ruim 270.000 mensen in paniek zijn en hun huis tegen beter weten te koop hebben staan. Al dan niet in verre staat van financiële ontbinding en met het water tot de lippen. De positivo’s onder ons zien dat er op dit moment ruim 270.000 mensen op zoek zijn naar een andere woning en graag qua woongenot er op vooruit willen gaan. Verkopen doet aankopen. Toch? Ik verwacht namelijk niet dat als op enig moment al deze aanbieders hun huis verkopen, dat ze massaal met hun huishouden in winkelwagentjes over straat gaan lopen of in kartonnen dozen onder bruggen gaan slapen. Toch?
Waarheid
Deze zal in het midden liggen, maar eerlijk gezegd, neig ik wat naar de positieve kant. Niet vertellen dat u het van mij hebt, maar het gerucht gaat dat er in Nederland nog steeds kinderen worden geboren, gezinnen groeien, mensen overlijden, huwelijken worden gesloten, kinderen het huis uit willen, nieuwe banen worden gevonden, relaties worden aangegaan en studenten af studeren. Allemaal feiten die een veranderende woonwens tot gevolg hebben. Tel daarbij op de demografische veranderingen. Nederland vergrijst, maar het aantal huishoudens neemt de komende jaren sterk toe. En huishoudens hebben nou eenmaal de wetmatigheid van wonen intrinsiek aan zich verbonden.
Wat brengt dat ons
In mijn bescheiden mening, en dat is wat ik mijn lief en mijn kinderen probeer duidelijk te maken, is dat er nu sprake is van een momentopname. Weliswaar een die al bijna drie jaar duurt, maar ik weet een ding zeker. U, ik, wij willen de komende honderd jaar wonen. U, ik, onze kinderen. En hun kleinkinderen. Dat begon al in een grot, met dinosaurussen op de achtergrond, dat is nog steeds het geval. En ondanks dat we nu in een dip zitten met mobiliteit van wonen, maak ik mij wel zorgen over de toekomst van het wonen in Nederland. Er wordt steeds minder gebouwd, er komt steeds minder vrij. Het verschil tussen de “have’s”en de “have nots” wordt steeds groter. Die goed wonen en die niet goed wonen.
Toekomst
Natuurlijk maak ik mij als verantwoordelijke voor een organisatie van makelaars en taxateurs mij nu zorgen over de inkomsten van mijn achterban en de impasse op de markt. Maar als ik mijn lief en mijn kinderen moet zeggen wat de echte problemen worden op de woningmarkt in Nederland, dan is het wel de mogelijkheid om daar te wonen waar men wilt tegen een prijs die men bereid en in staat is om te betalen. De zorgen van morgen zijn volgens mij namelijk veel groter dan die van vandaag de dag. Betaalbaar wonen dreigt namelijk een onbereikbare luxe te worden in Nederland op termijn. Niet voor u, niet voor mij, maar wel voor onze kinderen. Als we niet uitkijken!
Drs. Ed W.M. van de Bijl, Algemeen Directeur VastgoedPRO
Lees mijn dagelijkse ervaring op: